Todo en esta vida es relativo... La felicidad por ejemplo no se busca ni se alcanza. La felicidad vive en esas pequeñas cosas que nos salvan cuando nos perdemos en la desesperación y el miedo; en la rutina y el hastío; en la desilusión y la tragedia.
Afortunadamente, hay que recordar que lo que nos reconforta está apenas frente a nosotros. Las sutiliezas de la vida no son sólo accesorios, son nuestros verdaderos salvavidas.
Habia escrito un post "demasiado revelador" acerca de mi relación con el feisbuc y los "amigos" que tengo en mi perfil.
Decidí no auto-balconearme y mejor lo borré.
Pero si quieren saber de qué va la onda, pueden leer un artículo estrictamente científico de lo que produce esta página en las personas... Y yo, desde luego, que soy un hardcore user, no soy la excepción.
Universidad - DIR - Corte Inglés - UBAE - Catalán - El triangle - Super Sol - Tantarantana - Melocotones - Pasta bolognesa - Madalenas - Rambla del Raval - Durum - Absentha - Holandeses - Baticueva - Carretes - Caneloni - Tzabutzoglu - Steph - Izac - Pedrito - Oscarinho - Marteta - El bagdad - Fonfon - Via laietana - Barceloneta - Mataró - Sushitren - Sala Apolo - Razzmatazz - Sitges - Perdí mis zapatos - Alcachofas - Sant Pau - Uvas Armani - Playa - Nova Icaria - Naturismo - El Marsella - Cerveza a 1 euro - Veracruzano gay - Café árabe - Caseta telefónica - El hindú - Viaje de graduación - Camisa azul - Colón - Ovella negra - FNAC - Nadadeestofueunerror - Vincon
Entonces no conocía a Manel... Y me gusta mucho...
Aquesta cançó és per dir Que no et trobo gens en falta I quan me´n vaig a dormir Amb la mà dreta ja em basta Que si tinc els ulls humits És que hi tinc una lleganya I si no surto de nit És perquè vaig curt de pasta.
Els amics que compartim tots t´enganyen Sóc un home nou Mai he estat millor I no saps quant m´estalvio en trucades. No t´enyoro, nena.
Aquesta cançó és per dir Que si de res no en tinc ganes No ets pas tu, sinó l´edat, Que als trenta anys això ja passa, Que l´anell que em vas donar El guardo perquè el vull vendre I la teva foto al llit No he tingut pas temps de treure-la. Els amics que compartim tots t´enganyen Sóc un home nou Mai he estat millor I no saps quant m´estalvio en trucades. No estic deprimit, no estic desnutrit, no m’aguanta un fil, no he perdut l’estil. No vaig predicant tots els teus encants, no t’he imaginat al llit amb estranys. No estic gens perdut, no hi ets? Tururut. No em sento confús, no sóc cap il·lús. I serà un gran plaer avui fer-te saber, que no t’enyoro nena.
Esta canción es para decir Que no te echo de menos en absoluto Y cuando me voy a dormir Con la mano derecha me basto. Que si tengo los ojos húmedos, Es porque tengo una legaña Y si no salgo de noche Es que voy corto de pasta.
Los amigos que compartimos todos te engañan, Soy un hombre nuevo Nunca he estado mejor. Y no sabes cuanto me ahorro en llamadas. No te añoro, nena.
Esta canción es para decir, Que sino tengo ganas de nada, No eres tú, sino la edad Que a los treinta años esto pasa. Que el anillo que me diste, Lo guardo porque lo quiero vender Y tu foto en la cama, No he tenido tiempo de quitarla.
No estoy deprimido, no estoy desnutrido, no me aguanta un hilo, no he perdido el estilo. No voy predicando todos tus encantos, no te he imaginado en la cama con extraños. No estoy nada perdido, ¿no estás? Tururut. No me siento confuso, no soy ningún iluso. Y será un gran placer, hoy hacerte saber, que no te añoro, nena.